Villajelena is een vakantiehuis in de Provence (Var) in het zuiden van Frankrijk. Het huis heeft drie slaapkamers en er kunnen 6 personen verblijven. Mondaine kustplaatsen als St. Trxf4pez en Sainte Maxime zijn dichtbij. Het huis ligt strategisch in het midden van de Cxf4te d'Azur en vlakbij een oprit van de A8 waardoor de gehele kuststreek steeds binnen een uur bereikbaar is, van Menton tot aan Marseille! Het huis is landelijk gelegen en kijkt uit over wijngaarden richting het Massif des Maures. Binnen een straal van 25 kilometer zijn talloze wijnhuizen (Cote de Provence) te vinden. De site geeft een klein overzicht daarvan met links.

Op de site is verder veel toeristische informatie te vinden en de blogposts gaan iets dieper in op de omgeving, cultuur en bezienswaardigheden rondom Villajelena. Uiteraard is de site doorspekt met foto's van het huis en de omgeving.

Kom graag vast virtueel op visite!

Villajelena, bienvenue is a post from Elisabeth & Martijn tellen af .....

We moeten vroeg uit de veren want vandaag gebeurt er een hoop! Om te beginnen gaan we met iets meer dan de helft van de groep naar Reims om een bezoek te brengen aan een Champagnehuis, er moeten weer boodschappen gedaan worden voor de barbecue vanavond en Helma en Hans komen aan, terwijl Babette vanmiddag al weer richting Keulen vertrekt.

In de middag hebben we dan onze borrel waarbij we eindelijk de cadeautjes gaan uitdelen, waarvan sommige al ruim anderhalf jaar geleden gekocht zijn. Nouja, en dan is er dus de barbecue.

Eerst maar eens richting bakker. Om acht uur zitten we vervolgens allemaal te ontbijten; ook de niet-Reims-gangers. En dan vertrekken we in een sliertje auto's. Het eerste stuk weg is landelijk en als een gemotoriseerd lint kruipen we tussen de graanvelden door richting Rethel. Daar kunnen we de snelweg op. Martijn en ik rijden voorop en we hebben de navigatie aan staan. Nabij Reims zijn er een aantal afslagen en onze navigatie stuurt ons naar de afslag die uiteindelijk het dichtst bij Pommery is zodat we niet dwars door de stad hoeven te rijden. Als we de afrit oprijden merkt Martijn dat de rest niet meer achter ons rijdt. Shit. We stoppen en wachten langs de kant van de weg. Niets.

Na een paar minuten en enkele telefoontjes (maar er neemt niemand op) besluiten we door te rijden en als we zo ongeveer om de hoek bij Pommery aankomen staan de anderen al voor het hek te wachten. Enfin.

Wat mee valt is dat we de auto om de hoek kunnen parkeren. We lopen met z'n allen het terrein op. Als Henk nog even snel terug loopt naar zijn auto maak ik de eerste groepsfoto, voor de deur.

Voor de entree staan grote witte letters die FORMICA spellen. Geen idee waar dat voor staat. Daar komen we even later achter. Eerst melden we ons binnen bij de receptie. Ik had telefonisch een reservering gemaakt en daarna zijn er nog twee personen bij gekomen en dat heb ik per e-mail gemeld voordat we uit Nederland vertrokken. De man achter de balie noemt alsnog het verkeerde aantal en ik zeg dat we met twee meer zijn. Met een afgemeten uitgestreken gezicht waar een lichte zweem van afkeur af te lezen valt meldt de portier dat ik dat van te voren dan wel eens had mogen melden. Ik zeg hem dat ik een e-mail gestuurd heb om dat door te geven en verder reikt mijn Frans even niet, mede doordat ik van mijn stuk gebracht ben door de afkeurende hooghartigheid van de man. Ik ben gek op Frankrijk, maar dit is toch echt weer zo'n staaltje typisch-Frans-superieur-gedrag. Alleen heb ik hem tuc natuurlijk. Het had me nou zo leuk geleken om in het Frans te kunnen zeggen "Dan moet je je mail lezen, sukkel"… Wat is sukkel ook al weer in het Frans? 

Ach nou ja, we wachten op de rondleiding en hebben nog een kwartiertje voordat die begint. We doen de Belle Histoire Tradition tour die om half elf begint. De tour duurt een uur en na afloop krijgen we iets te drinken. Omdat ik graag een rondleiding in de ochtend wilde (om thuis te kunnen zijn als H&H aankwamen en om de voorbereidingen voor de borrel & BBQ te kunnen doen) was er alleen nog plaats in de Franstalige rondleiding. Eerst nog maar een groepsfoto dan.

Foto (c) Elisabeth

Een kleine Francaise in een Pommery-pakje komt ons ophalen. De groep wordt iets aangevuld met een paar andere bezoekers maar wij maken het grootste deel van de groep uit. Twee grote deuren zwaaien open en we treden binnen in het portaal van Champagne-heaven. De Pommery mevrouw steekt meteen van wal. Oeps, hele verhalen! Dat had ik niet verwacht. Ik versta een hoop, genoeg om de lijn van het verhaal goed te kunnen volgen, maar of dat voor iedereen geldt?

Foto (c) Elisabeth

We dalen af naar de catacomben van Pommery door een enorme trap af te lopen. Beneden gekomen verkeren we inmiddels zo'n 30-40 meter onder de grond. Het gangenstelsel is enorm. Ik geloof dat er vroeger kalksteen werd gewonnen. Totdat meneer Pommery bubbels begon te maken en zijn vrouw Louise het Champagnehuis tot een succes maakte. Toen werd het de opslag van oneindige stapels en rijen Champagneflessen. In de gangen (net zoals boven in de receptie ruimte al trouwens) komen we af en toe kunstwerken tegen. Dat FORMICA bij de entree blijkt de achternaam van kunstenaar Jean-Pierre Formica. Blijkt dat Pommery sinds jaar en dag dergelijke exposities huist. Leuk.

Foto (c) Elisabeth

We zien en horen hoe de Champagne vroeger opgeslagen en getransporteerd werd door het ondergrondse gangenstelsel; hoe de flessen met de hand gedraaid worden (als ze in van die schuine houten rekken staan is de Champagne nog niet klaar) en hoe de kurk er pas later op komt en de flessen eerst tijdelijk met een soort bierdoppen afgesloten worden! De gangen en nissen hebben allemaal namen, meestal van (wereld-)steden en er zijn afnemers die hun eigen voorraad in zo'n gang of nis hebben liggen. Het gaat per partijen van dertig-, zestig-, soms honderdduizend flessen! Ongelooflijk!

Ik vind het gangenstelsel en het sfeertje, aangevuld met de expositie van Formica schitterend en maak veel foto's. Doordat ik af en toe wat van de groep afdwaal om die foto's te kunnen maken krijg ik niet het hele verhaal mee … maar wxe9l schitterende foto's dus

Dan komen we aan het einde van de tour en moet de klim naar boven weer beginnen. Ik duw de paps, die de avond ervoor een pijnlijke voetbal-aanvaring met de Sven heeft gehad richting de Pommery-mevrouw die meldt dat mensen die slecht ter been zijn met de lift naar boven mogen. 

En dan mogen we een glas Champagne proeven. Op vertoon van ons kaartje krijgen we allemaal een glas bubbels en we nemen plaats op het terras bij de bar. Ik ben eigenlijk helemaal niet zo gek op Champagne (dure flessen Moxebt & Co konden me tot nu toe gestolen worden) maar deze Champagne vind ik zowaar lekker, terwijl anderen juist een zuur gezicht trekken. Typisch geval van smaken verschillen; dat is duidelijk. Misschien is het de ambiance maar voor het eerst vind ik een glas echte Champagne xe9cht lekker!

We besluiten een souvenir mee te nemen. Niet een fles (niet meteen overmoedig worden, haha) maar een cooler. Die hadden we nog niet (maar niet heus)! We kiezen een rose met groene letters. Stoer ding. En nee, een rose hadden we xe9cht nog niet in de collectie!

Een aantal mensen gaan daarna Reims in maar wij moeten terug richting Wasigny. Zoals gezegd: Helma en Hans komen vandaag aan, we moeten nog boodschappen doen en ohja, er is ook nog voetbal (WK Nederland tegen Japan). Met de paps en Babette rijden we terug.

In La Gare Wasigny hebben de achterblijvers de pannenkoekmix gevonden en staat Coenes stapels te bakken. We pikken er eentje mee, want geluncht hebben wij ook nog niet natuurlijk. Boven, in de huiskamer heeft men een voetbalopstelling gemaakt en is de kamer inmiddels lichtelijk oranje. Andrea's portable kleurenTV'tje (mxe9t Secam erop) staat als ware het een prominent kunsttuk op een sokkeltje met een theateropselling er tegenover. Let the games begin!

En H&H zijn dus gearriveerd inmiddels. We hadden de Amazone al voor de deur gespot! Het weerzien is gezellig en het is leuk dat Babette nog kon blijven zodat we even met z'n drietjes kunnen zitten. Ondertussen vangt het voetbal aan en schaart de menigte zich, voorzien van – zeg maar – chips & bier voor de buis (nouja, het buisje dus). Ik heb de camera in de aanslag. De verwachtingen zijn gespannen (en hoog) en ik zal een mooi plaatje schieten als het eerste Nederlandse doelpunt valt, uiteraard! Alleen, dat doelpunt laat op zich wachten. Zo wordt het rust en is de stand 0-0. Hmmm… dat schiet niet op.

Ik besluit dat we het heft in eigen hand moeten nemen en stel een try-out doelpunt voor. Dan hebben we dat maar vast gehad. Ik zet de meute in de starthouding en roep xe9xe9n-twee-drie en zo lijkt het 1-0 voor Nederland en heb ik mijn foto! D

De drie mannetjes die het meest oranje uitgedost zijn en zich (op papier zeg maar) het meest op het voetbal-gebeuren verheugd hebben zijn in geen velden of wegen te bekennen. Maar als we nep-juichen, toeteren en gillen komen ze met z'n drie naar boven stormen, al toeterend op die oh-zo-vervelende Vuvuzela's. Yeah! roepen ze, totdat ze er achter komen dat ik de boel in scene heb gezet. Wel een grappig bij-effect en we moeten er allemaal hartelijk om lachen. Godzijdank valt even later overigens het (enige) xe9chte doelpunt. En nog voor Nederland ook! 

Verslag van de zaterdagmiddag (deel 4) volgt!

VRANKEN-POMMERY MONOPOLE
5, place du Gxe9nxe9ral Gouraud
Bp 1049
51689 Reims Cedex 2
Txe8l : 33 (0)3 26 61 62 63
Fax : 33 (0)3 26 61 63 88

Adieu Wasigny – Einde van een tijdperk … deel 3 is a post from Elisabeth & Martijn tellen af .....

Na een goed nachtje slapen in de roulotte haal ik eerst maar eens een plankje koffie & koekjes voor de heren (de paps slaapt bij ons in de roulotte in de huiskamer). Er zijn wel al wat mensen wakker en boven hoor ik de douches – La Gare Wasigny wordt wakker. Beneden is het nog heerlijk rustig en ik dek vast de tafel voor het ontbijt.

Vandaag moeten er boodschappen gedaan en vanavond is de club bijna kompleet, als ook Babette, Andrea en Sebas en Herman met Thom en Sven aankomen. Er staat een pastamaaltijd op het menu dus daarvoor moeten boodschappen gedaan. Ik heb wel al veel meegenomen uit Nederland (niet omdat je het hier niet zou kunnen krijgen uiteraard, maar om onszelf wat te ontlasten gedurende het weekend) maar de vers-dingen en wijn erbij halen we hier.

Eerst maar eens een bezoek aan Boulangerie Coutelot voor de bestelling stokbroden. Ik ben gek op de grote meelzakken waarin we het brood mee krijgen. En op het Franse stokbrood met knapperige korst en heerlijke geur, uiteraard. Als ik terug kom met de broden zijn de meeste mensen inmiddels beneden. De Senseo's zijn hard aan het werk en de keukenbuzz is gezellig. We ontbijten binnen aan de lange tafels maar het weer is prima dus de koffie erna doen we in de tuin.

De kinderen vermaken zich uitstekend en de kruiwagen vinden ze een interessant speeltje. Ik stel voor dat we een kruiwagenrace houden met de mannetjes dus die worden in de kruiwagen geladen en eerst maar eens door oom Martijn in de rondte gerend, tot grote hilariteit en schatergelach van de kleintjes. Het levert een leuke serie foto's op!

(c) Elisabeth

(c) Arthur de Smidt

Dan is het tijd voor de boodschappen. Arthur en Coen gaan mee en we besluiten naar de Shopi in Signy te gaan. Voor wat we nodig hebben voor vandaag is de Shopi prima, hoewel die mega-supermarkten natuurlijk veel leuker zijn! We kopen  paprika's, sla en andere verswaar en Coen (chef kaasplankjes) scharrelt kazen en vers fruit bij elkaar. We kiezen een paar flessen goede wijn uit en scharrelen nog wat lekkers voor het ontbijt de volgende ochtend bij elkaar et voila! Ik zie al aankomen dat ik de grote supermarkt morgen ga missen en sla snel wat items in die ik mee terug wil nemen (onze favo douchegel van Le Petit Marseillais, Verveine & Citron, en een bulk Oasis Tropical).

Het is bizar, we zijn met schitterend, warm weer de supermarkt in gegaan en als we er een dik half uurtje later uit komen lijkt het weer omgeslagen! Het is bewolkt en de temperatuur lijkt zeker met 15 graden gezakt! Echt raar! Maar het blijkt een plaatselijk fenomeen want als we terug rijden richting Wasigny en La Gare is het alweer zonnig en loopt de thermometer weer op. We komen terug bij een verlaten LGW. De meeste mensen zijn voor de dag naar Charleville, Rethel of tochtjes in de buurt vertrokken. De paar die hadden gezegd te blijven plakken hebben toch ook de benen genomen. Prima hoor. Ik stel voor dat we vast de pastasauzen gaan maken. We duiken de keuken in maar Coen staat te tollen op zijn benen van de slaap dus die sturen we naar bed voor een middagslaapje. Martijn gaat de basis van de saus maken terwijl Arthur en ik ons installeren aan de picknicktafels voor het snijwerk.

(c) Elisabeth

Het is al weer behoorlijk warm en als de sauzen staan te pruttelen doen we eerst maar eens een drankje. Mooi, dat is geregeld. Nu hebben we de rest van de middag aan onszelf. Ik heb nog genoeg te doen, maar dat dat in een rustig tempo kan is heerlijk. In de roulotte is een kleine huiskamer en die hebben we voor onszelf. De paps is ook de hort op en dus kan ik rustig de laatste hand leggen aan de cadeautjes. Er moeten nog wat dingen ingepakt. Het meeste heb ik ook al weer thuis gedaan maar een aantal dingen zouden te veel in de verdrukking gekomen zijn zodat het mooie van het cadeaupapier er al af zou zijn. Ook de vier voor-de-grap-cadeautjes voor de "zwemles-performers" moeten gemaakt omdat de spekjes anders zouden indrogen en|of naar de plastic badeendjes gaan ruiken & smaken.

Als dat ook voor elkaar is zijn we helemaal klaar voor de cadeautjes die we eindelijk gaan uitdelen aan de crew! De speech voor erbij is geschreven, de Clairette staat koud! Maar dat is morgen pas, bij de borrel voor het eten.

Ik heb nog tijd over. Terwijl Martijn en Arthur aan de picknicktafels nog een drankje doen maak ik van de gelegenheid gebruik om onder de douche te gaan. Heerlijk! Niet lang daarna komen de eerste gasten al weer terug van hun dagje uit. Er verzamelt zich een vertrouwde clan rond de picknicktafels en de flessen wijn en bier komen op tafel. De paps wil graag even tanken in de buurt en ik ga met hem mee (in mijn onderjurkje met shirt erover … enfin, ik hoef de auto niet uit (hoop ik!) ;-DD

Onderweg naar het pompstation in Signy kijk ik stiekum al uit of ik nieuwe gasten aan zie komen. Nog niets. Babette SMS't dat ze in de buurt is maar nog even Charleville in duikt. Andrea en Sebas vorderen gestaag maar het is druk op de weg. Thom laat weten dat opa toch weer een andere route is gaan rijden, dus dat duurt allemaal nog even – bovendien komen zij natuurlijk xf3xf3k in de vrijdagmiddagdrukte terecht.

Andrea en Sebas komen als eerste over de finish en na een drankje beginnen we met het opzetten van de tent voor Sebas en Thom. Dan komt ook Babette aan met haar stoere gele Mini. Ik ren heen en weer tussen tentjes & drankjes – niet erg effectief, maar wel gezellig.

Thom SMS't nog maar eens dat ze de goede kant op rijden maar dat het nog wel even gaat duren. We nemen nog een drankje en wachten nog even met pasta opzetten. Anneke speelt op de accordeon – een leuke muzikale omlijsting. Om kwart voor zeven bedenk ik me ineens dat ik het stokbrood voor bij het eten nog moet ophalen. Shit! Red ik dat nog? Jawel, moet kunnen, de bakker is vlakbij. Om vijf voor zeven (vlak voor sluitingstijd) kom ik binnen rennen.

Dan komen ook Herman, Thom en Sven aan. De tafels zijn inmiddels gedekt en de pasta staat te koken; de sauzen staan te pruttelen. Coen & Co draaien salades met garnering en een vinaigrette in elkaar en maken setjes kruidenboter & tapenade voor bij het stokbrood. De geraspte kaas gaat in schalen en flessen Merlot worden ontkurkt. Ik laat de mensen in kleine clubjes langs het in de keuken zelf gecrexeberde kookeiland lopen om op te scheppen en Martijn staat tevreden te kijken naar hoe zijn kookkunsten bij elkaar komen op de bordjes.

Ik heb inmiddels fotolijstjes in de vensterbanken gezet. Voor iedereen is er een foto van het trouwfeest weekend (of in sommige gevallen het try out weekend) in een lijstje met achterop een kleine tekst. Als herinnering aan en dank voor het feit dat iedereen hier weer is samengekomen! Aan het einde van het weekend mogen ze die mee naar huis nemen.

Na het eten en wederom een voortreffelijk kaasplankje van de hand van Coenes is het nazitten en nog wat drankjes. De meeste mensen zijn moe van de reis, de dagtrip en vooral ook de avond ervoor dus het wordt niet erg laat. Tegen middernacht keert de rust terug op LGW!

Voor meer foto's kan je in mijn flickr-stream kijken!

Adieu Wasigny – Einde van een tijdperk … deel 2 is a post from Elisabeth & Martijn tellen af .....

Afgelopen weekend zijn we – waarschijnlijk voor de laatste keer – in La Gare Wasigny geweest. De donderdag ervoor vertrokken Martijn en ik in alle vroegte om in Wasigny nog ruimschoots de tijd te hebben om e.e.a. te installeren voordat de rest van de groep aan zou komen. We hadden een auto vol cadeautjes en wilden de verrassing tot zaterdag bewaren.

Josine was al op het station (nouja, ex-station) aanwezig en begroette ons hartelijk. Er was goed nieuws voor haar want ze had serieus gexefnteresseerde kopers zodat zij haar leven elders ook weer kon gaan oppakken. We waren uiteraard blij voor haar maar het afscheid van LGW kwam zo nog weer een stapje dichterbij. Toch raar.

Het weer was tot voorbij Brussel schitterend geweest maar niet ver daarna trokken dikke pakken wolken samen en sputterde het hier en daar wat (gelukkig meer daar dan hier). Meteo France had al niet veel goeds voorspeld dus dat leek uit te gaan komen. Jammer, maar LGW is uitstekend geschikt om ook binnen met onze groep uitgebeid feest te vieren dus het zou de pret niet xe9cht gaan drukken, vonden wij.

Martijn en ik gingen deze keer in de roulotte slapen. Zo zijn we het hele station inclusief het buitenverblijf een keertje rond geweest. De pipowagen (zoals wij 'm ook wel noemen) staat in de tuin aan de zijkant van het huis. Hij heeft een aparte slaapkamer met daarin een prima tweepersoonsbed dus wat dat betreft alle luxe. Alleen voor het sanitair moet je naar binnen maar dat geeft niks.

In de loop van de middag kwamen langzaamaan de anderen binnendruppelen en iedereen had iets eet- en drinkbaars meegenomen zodat we de eerste dag niet direct heftig aan de boodschappen hoefden. Toen alle vroege avondgasten binnen waren namen we aan een lange tafel plaats voor een eerste diner. Het was gezellig en lekker!

Na het eten gingen we met z'n allen buiten rond een vuurtje zitten zoals we dat al eerder op de eerste avond van het try out weekend in juni van 2008 hadden gedaan. Ook in afwachting van de late equipe (Arnoud, Ilse + Pascal en Richard & Sylvia, die pas vroeg in de avond uit NL vertrokken waren). Beiden kwamen rond middernacht aan en toen zat de stemming rond het kampvuur er inmiddels goed in!

Martijn en ik hadden er inmiddels een lange dag op zitten (we waren om half zes 's ochtends uit Alkmaar vertrokken) dus rond een uur of xe9xe9n hielden wij het voor gezien en doken de roulotte in. Ik heb begrepen dat het vuur|licht bij veel anderen pas een uurtje of twee later uit ging. Cool!

Deel 2 volgt.

Adieu Wasigny – Einde van een tijdperk … is a post from Elisabeth & Martijn tellen af .....

Twintig dagen tot Wasigny staat er in mijn Outlook agenda. Het lange weekend komt dichterbij en Martijn en ik zijn druk bezig met de voorbereidingen (inkopen, plannen, cadeautjes inpakken en meer van dat soort). Van het vorige (bruilofts-)weekend weten jullie dat je een aantal dingen zelf mee moet nemen maar voor de zekerheid plaats ik hier nog een lijstje.

Beddengoed

De slaaparrangementen zijn zo ongeveer rond. Ik zal binnenkort een e-mail rondsturen wie waar slaapt en wat voor beddengoed je daarvoor mee moet nemen. Het is nog steeds zo dat je Josine opdracht kan geven je bed vast op te maken (scheelt jou beddengoed meenemen, je bed opmaken en achteraf een was & strijk) maar daar zijn wel kosten aan verbonden. Als je dat wil, laat het mij dan weten, dan geef ik het door. Afrekenen van de extra|variabele kosten doe ik achteraf met Josine.

Handdoeken & theedoeken

Je moet zelf badhanddoeken meenemen en we willen iedereen vragen ook een set keukenhanddoek, theedoek en vaatdoekje mee te nemen (dat scheelt Martijn en mij een doosje of tas). Letten jullie er zelf op dat je je spullen weer mee terug inpakt & neemt?

Sterke drank

We hebben een menu samengesteld en een begroting gemaakt van alle kosten (inclusief de huur van LGW) voor het weekend van vrijdag tot en met zondag. Daar zit NIET de sterke drank in. Wijn, bier, frisdranken, koffie en thee zal steeds ruimschoots aanwezig zijn, maar in de begroting is geen sterke drank opgenomen. We hebben afgesproken dat iedereen zijn favo drankje zelf meeneemt! Vergeet dus niet jouw fles booooz mee te nemen!

Donderdagavond

Martijn en ik zijn er steeds vanuit gegaan dat wij op donderdag zouden aankomen en dat Coen en Wieteke waarschijnlijk wel al mee zouden gaan en wellicht ook Ronald en Jacqueline, om de boel vast weer voor te bereiden op de komst van de rest! Het eten en drinken wat we op die donderdag zouden doen zouden we aldus voor eigen rekening nemen. Dat is dus niet in de begroting opgenomen. 

Maar we (jullie allemaal dus ook!) huren LGW voor het weekend dat feitelijk op donderdag om 16:00 uur in mag gaan en dus hebben we geroepen dat iedereen uiteraard vanaf donderdag al welkom is. We vinden het erg leuk dat veel mensen uiteindelijk op donderdag al aankomen maar we moeten even kijken hoe we dat met eten doen! Ik wilde eigenlijk voorstellen dat iedereen iets klaar maakt en mee neemt van thuis. Ik denk aan hartige taart, salades & stokbrood (laatste kunnen we natuurlijk wel al bestellen bij de bakker in Wasigny!) en dat soort. We zijn met velen dus afstemmen is gewenst zodat we niet te veel hebben, of – zeg – vijf zalmsalades

Martijn en ondergetekende, Coen en Wieteke en Ronald en Jacqueline vertrekken al vroeg op donderdag. We hebben wellicht wel tijd voor de eerste boodschappen maar aan de andere kant wil ik ook vast dingen klaarzetten (er moeten weer wat dingen verschoven) decoreren enzovoorts.

Vraag is dus: wie kan wxe1t maken en meenemen? Vervoer & koud houden lijkt me geen probleem als je een koeltas/box hebt. Wie dat niet heeft kan wellicht een flesje wijn meenemen of zoiets?

Aankomsttijden *

Donderdag in de middag

Martijn & Elisabeth | Coen & Wieteke + Syl | Ronald & Jacqueline | Albert & Esmee | Perry & Stewart | Pim & Chantal

Donderdag laat op de avond

Sylvia & Richard | Arnoud & Ilse + Pascal

Vrijdagmiddag

Andrea & Sebas | Herman + Thom & Sven | Henk & Anneke + Arthur | Babette

Zaterdag

Helma & Hans

* Als er wijzigingen in jullie plannen zijn, geef dat dan even door in verband met de planning voor inkopen & koken etcetera.

Tot zover. Houd de weblog en je inbox in de gaten voor verdere mededelingen! See you all in Wasigny!

Ik ga naar Wasigny en ik neem mee …. is a post from Elisabeth & Martijn tellen af .....

Het weekend zit er dan helaas al weer bijna op! We sluiten af met een uitgebreide brunch. We hebben dat weekend zeven papa’s in ons midden die ook nog eens hun kroost bij zich hebben. Nou wordt ontbijt op bed met z’n allen waarschijnlijk een rommeltje dus ik wilde voorstellen om vaderdag tijdens het ontbijt aan tafel in de grote zaal beneden (of buiten aan de picknicktafels als het weer het toe laat!) te vieren en onze papa’s dan in het zonnetje te zetten.

Martijn, Albert, Herman, Henk, Coen, Arnoud en Pim zijn onze Wasigny papa’s

Vaderdag volgens Sven

Zeven papa’s … vaderdag in Wasigny! is a post from Elisabeth & Martijn tellen af .....

Such a strange way to get rid of a lot of your MOO mini cards ….

We were just about to start preparing dinner when the boys’ mother called to say that Sven had gone missing for over three hours already. He had been upset and had walked away (had said he wanted to walk home alone) when she had told him no but he had left anyway.

When we were called we jumped in the car and started to first notify people in our neighborhood (also asking if he had turned up there) and then drove to the village nearby where he lives with his mother.

We came accross a police officer on a motor bike and we stopped him. Since the police was notified in the meantime we established right away that we were both looking for Sven. I asked him if he knew what Sven looked like and he could tell something about the clothes he was wearing but not much else.

I dug in my handbag to see if and where I had photo’s of the boys and then I saw my MOO mini cards box! I took out two cards that featured Sven (this one, obviously, and another card) and handed them to the police man so he could see and check what he was looking for.

We made arrangements where to look and both went our ways. We went to a few other places and talked to people who might have seen him and I handed out more MOO cards and our mobile number.

We drove around for over an hour and had to stop for gas when we spotted Sven! In the meantime it was over 4 hours after he had left. We drove him back to his mothers house and called the police to tell them that we found him.

One other police man on a motor bike (a different once from the one we had seen earlier) gave him a good scare by telling Sven it was not cool to have 4 police officers look for him. Sven was impressed and overwhelmed.

He gave us all a good scare but agreed it was kinda cool that he was famous in his home town now since I had been spreading my MOO cards with him on it all over the place.

Kind of a funny way to make good use of your cards, I would say

Moo, or how to make good use of your cards! is a post from Elisabeth & Martijn tellen af .....

Foto (c) Mark van Gool

Het thema voor de Timmerdorp week 2010 is bekend! Omdat het dit jaar een lustrumjaar is pakken we extra feestelijk uit en daar hoort wat glitter & glamour bij en waar denk je dan als eerste aan?

H O L L Y W O O D

Nouja, wij dan Het team vrijwilligers heeft bedacht dat de week in het teken van Hollywood komt te staan. Dus huttenbouwers, pak het tekenpapier er maar vast bij en bereid je voor op een grandioos ontwerp!

Intussen zit het creatieve team van JOL ook niet stil en wordt er hard gewerkt aan de decors en het bedenken van spelletjes en andere feestelijkheden. Zet maar vast in je agenda: vanaf maandag 9 augustus verwachten we je voor een week lang timmerplezier. Mis het niet, want zoals gezegd wordt het dit jaar extra feestelijk!

We timmeren ….. HOLLYWOOD! is a post from Elisabeth & Martijn tellen af .....

Van maandag 9 tot en met vrijdag 13 augustus 2010 is er weer Timmerdorp in Koedijk! De vrijwilligers van JOL (Jeugd Onder Leiding) zullen voor de vijfde keer op rij ongeveer 100 kinderen uit Koedijk en omgeving vermaken met een Timmerdorp, spelletjes en een bonte avond.

Timmerdorp viert in Koedijk dus het vijfjarig bestaan in de huidige bezetting. Daarvoor heeft Timmerdorp een aantal jaren stilgelegen waarna een enthousiaste groep vrienden de draad weer oppakten. In andere delen van Alkmaar zijn er soortgelijke projecten die allemaal onder de overkoepelende organisatie van JOL Alkmaar draaien.

In Koedijk vinden we het vijfjarig bestaan reden om er een extra groot feest van te maken! Het thema zal binnenkort bekend gemaakt worden en via de site van JOL Koedijk zullen we vast hints, tips & trucs geven zodat de Timmerdorp kinderen zich extra goed kunnen voorbereiden op het evenement!

Houd de site dus in de gaten!

Foto’s van Timmerdorp 2008|2009 in Koedijk

Foto’s van Timmerdorp 2008 in Koedijk

Alle foto’s (c) Elisabeth85

Timmerdorp 2010 is a post from Elisabeth & Martijn tellen af .....

Crew en andere genodigden … het zal jullie verheugen dat we een TV geregeld hebben voor het weekend in Wasigny in juni. Sterker nog: we hebben dezelfde TV als twee jaar geleden aangezien Jos zo vriendelijk is ‘m nog een keer aan ons uit te lenen! Nederland speelt op zaterdag 19 juni om 13:30 uur tegen Japan. Ik moet overigens bekennen dat ik dacht dat de wedstrijd ‘s avonds was. Maakt niet uit, maar degenen die zich opgegeven hebben voor de excursie naar een Champagnehuis in Reims moeten misschien nog even bedenken wat ze willen?

Ik heb verschillende andere opties bekeken qua TV’tje maar het werd een gedoetje. Er is geen kabel op LGW, anders hadden we wellicht een kleine kleuren TV ergens geritseld (maar dan wel xe9xe9n met Secam dus). 

Losse antennes|sprieten is een unicum en succes was niet verzekerd. Voor eventueel streaming (via internet) is de verbinding er niet snel genoeg. In het korte weekend dat we er zijn leek het me zonde om juist de zaterdagavond in een suf cafxe9 door te moeten brengen – alleen om voetbal te kunnen kijken (*duikt*).

De vorige keer ging het eigenlijk ook prima met het kleine zwart-witje van Jos (why change a winning formula?)  – alleen even onthouden wie tijdens welke helft welke kant op rent, zeg maar

Wij zijn Jos zeer erkentelijk en hebben als ‘tegenprestatie’ voorgesteld een klein offer mee te brengen in de vorm van rookworst|stroopwafel (of beiden) of een andersoortig Nederlandse lekkernij die hij zo hevig mist in La Douce!

Zoals jullie weten runt Jos tegenwoordig de boerderij in Grandchamp en het bakkershuisje, terwijl Josine nog steeds de scepter zwaait over La Gare Wasigny.

Ik zeg: Oranje boven!

Oranje in het zwart wit …. is a post from Elisabeth & Martijn tellen af .....